Monday 30 November 2009

காதல் !!!


 
பொட்டல் காட்டு
மொட்டை பனைமரமாய்,
நான்!

நிழல் தேடி
ஒதுங்கிய  மைனா,
நீ!

நீ
பறந்து போன
பின்னும்,
காதல் செய்ய...

பத்திரமாய்
பாதுகாக்கிறேன்
நீ
விட்டுச்சென்ற
ஒற்றை சிறகை!!!

வெள்ளைத்தோல்காரி !!!



தூங்கும் போதும்
குழந்தை சிரிப்பு,
கூந்தல் கோதும்
தன்னிச்சை விரல்கள்,
குறு குறு கண்கள்,
உதட்டு சுழிப்பு,
குறும்பு சேட்டை,

எப்படி அடையாளம் சொல்ல?

எல்லா
பேருந்து பயணத்திலும்
வந்து போகிறாள்
ஒரு
வெள்ளைத்தோல்காரி
அப்படியே
உன் நகலாய்!

நீயும்
ஞாபகப் "படுத்திக்"கொண்டுதான் 
இருப்பாய்,
எங்காவது...
எவனுக்காவது...
எவளையாவது...